Каошин хот-аялалын анхны өдөр: Хоол ба Нарны эрчим хүч
Тайвань дах аялалын анхны өдөр маань Формоса (Үзэсгэлэнт арал) арлын өмнөд хэсэгт байрлах Каошин хотоос эхэллээ. Каошин хот нь Тайваний хоёр дах том хот бөгөөд энэ орноор аяласан анхны сэтгэгдэл уг хотоос улбаатай.
Шөнө дундын үед ирсэн боловч бид өглөө 7 цагт босов. 8 цагийн үед бид зочид буудлын нэг давхарт байрлах зоогийн газарт өглөөний цайгаа уух тэр мөчөөс урьд өмнө үзээгүй зүйлсээ үзэж нүд тайлна гэгч нь боллоо. Ялангуяа хоолны тал дээр. Зоогийн газрын тойруулж зассан ширээн дээр элдэв төрлийн хоолны зүйлсийг тойруулж тавижээ. Энд хүмүүс өөртөө үйлчлэх бөгөөд ширээн дээрх олон төрлийн хоолноос сонголтоо хийнэ. Миний хувьд хоолны сонголтоо хийж явах зуур урьд нь ердөө харж байгаагүй сонирхол татсан зүйл нь хүрэн өнгөтэй чанасан өндөг байлаа. Эхэндээ тахианаас өөр нэг төрлийн шувууны өндөг юм байна гэж бодлоо. Гэтэл харин шувууны өндөгийг цайнд чанаж хүрэн өнгөтэй болгосон байж.
Өглөөний цайны дараа бид Асуултын тэмдэг хэлбэртэй цэнгэлдэх хүрээлэнд зочиллоо. Уг цэнгэлдэх хүрээлэнгийн дээвэр нь бүхлээрээ нарны эрчим хүчээр ажилладаг хавтан гэж сонсоод миний хувьд туйлын их сэтгэл хөдлөв. Бас бүх цахилгааныг нарны эрчим хүчийг ашиглан гаргаж авч байна. Энэ чин л ногоон зүйл. Экологид ээлтэй технологи ашигласан байна гэсэн дүгнэлт хүртэл хийгээд амжив. Харин Тайвань найз Ашугийн тайлбарыг сонсоод миний дүгнэлт өөрчлөгдсөн.
Ашугийн хэлснээр бол нарны зай хураагуур нь эдийн засгийн болон экологийн хувьд тийм ч төгс шийдэл биш юм. Учир нь нарны зай хураагуур бүхий хавтанг үйлдвэрлэх явцад маш их хэмжээний цэвэр ус болон эрчим хүч шаардагддаг.
Нарны зайн хавтант дээвэр бүхий цэнгэлдэх хүрээлэнгийн туршлагаас харахад нарны хавтан нь үе үе шороонд бохирддог бөгөөд ингэх бүрт нь цэвэрлэх шаардлага гардаг. Цэвэрлэх ажлыг хийхийн тулд хүн хөлслөх хэрэг гарна. Үүнд хүрээлэнгийн удирдлага ихээхэн хэмжээний мөнгө зардаг. Тэгэхлээр тийм ч мөнгө хэмнэсэн технологи биш байх нь. Бас дээр дурьдсанчлан хавтанг үйлдвэрлэх явцад их хэмжээний цэвэр ус шаардагддаг, хаягдал ялгардаг гэх мэт онцлогийг нь авч үзвэл цэвэр эко-технологи гэж хэлэхэд хэцүү юм. Тиймээс нарны эрчим хүч, салхины эрчим хүч ашиглах гэх мэт эко гэсэн цэг рүү чиглэсэн технологид илүү шинэчлэл, хөгжил зайлшгүй хэрэгтэй байх нь.
Цэнгэлдэх хүрээлэнгээр аяласны дараа бид бүгд өдрийн хоолонд орлоо. Урьд нь идэж үзээгүй сам хорхой, акулын мах, далайн хогийн ургамал гэх мэт төрөл бүрийн амттай хоол зооглов. Дээрх төрлийн хоолыг Монголд импортлож оруулж ирдэг газруудаас авч идэх боломжтой. Гэхдээ хэтэрхий үнэтэй. Ихэнх тохиолдолд дундаж оролготой хүмүүс худалдаж авч чадахгүй. Тэгээд ч хүнсний зүйлсийг импортлох явцад чанараа алддаг.
Эцэст нь хэлэхэд “өглөөний цайгаа өөртөө, өдрийн цайгаа найзтайгаа, оройны хоолыг дайсандаа” гэсэн үгийг л баримтлах нь зүйтэй юм болов уу. Нэг хүний лекцэн дээр сонссоноор бол Оройны хоолыг дайсандаа гэдэг нь орой хоол идвэл өөрийгөө дайсагнана гэсэн үг. Иймээс хамгийн чухал зүйл бол та юуг? хэзээ? идэж байна вэ гэж бодох бодлоос эхлэх нь байна шүү.
Yes, i remember the day we eat this kind of sea foods. It was strange to us. But interesting is that Taiwanese don’t eat potatoes much. Oh, i love fresh fruits in Taiwan.
Leave your response!